Mercedes klasa a w169 – najczęstsze usterki i awarie

Mercedes klasy A W169 jest przestronny, bezpieczny i wygodny, ale jego nietypowa konstrukcja sprawia, że naprawy potrafią kosztować więcej niż w zwykłym aucie miejskim. Największe ryzyko wiąże się z osprzętem silnika, elektroniką, klimatyzacją, skrzynią CVT oraz zaniedbanymi dieslami z dużym przebiegiem.

Dlaczego W169 jest trudny w naprawie?

Mercedes-Benz Klasy A W169 produkowany w latach 2004–2012 wykorzystuje konstrukcję podwójnej podłogi, określaną jako „sandwich floor”. Rozwiązanie poprawia bezpieczeństwo, ponieważ w razie zderzenia czołowego silnik może zostać skierowany pod kabinę pasażerską, zamiast przemieścić się do środka auta.

Konsekwencją jest jednak bardzo ciasna komora silnika. Jednostka napędowa wraz ze skrzynią jest pochylona o około 56 stopni. Dostęp do osprzętu bywa przez to utrudniony, a przy części napraw trzeba opuścić lub wyjąć cały zespół napędowy. Wymiana elementu, która w innym samochodzie zajmuje kilka godzin, w W169 może wymagać znacznie większej ilości pracy.

Nie oznacza to, że samochód psuje się wyjątkowo często. Problem polega raczej na tym, że zaniedbania poprzedniego właściciela szybko zamieniają się w wysoki rachunek. Ten model najlepiej serwisować w warsztacie, który zna małe Mercedesy.

Mercedes W169 – najczęstsze usterki

Silnik, osprzęt i klimatyzacja

Benzynowe jednostki M 266 mają prostszą konstrukcję niż diesle OM 640. Są wyposażone w łańcuch rozrządu i zwykle dobrze znoszą duże przebiegi, jeśli regularnie wymieniano olej. W starszych egzemplarzach mogą pojawić się problemy z pompą paliwa, przekaźnikiem pompy, cewkami zapłonowymi oraz przewodami zapłonowymi. W autach z instalacją LPG układ zapłonowy jest zwykle bardziej obciążony.

Diesle wymagają większej ostrożności. Zabrudzony nagarem zawór EGR i kolektor dolotowy mogą powodować spadek mocy, nierówną pracę, gaśnięcie lub falowanie obrotów. Przy dużych przebiegach dochodzą wtryskiwacze, turbosprężarka, filtr DPF w wybranych wersjach oraz sprzęgło z kołem dwumasowym.

Do charakterystycznych i kosztownych problemów należy też alternator. W W169 jego wydajność jest sterowana przez komputer zależnie od obciążenia i warunków pracy. Taki system pomaga ograniczać zużycie paliwa, ale zwiększa obciążenie alternatora i akumulatora. Objawem awarii może być kontrolka ładowania, problemy z elektrycznym wspomaganiem kierownicy albo rozładowywanie akumulatora.

Sprężarka klimatyzacji często zaczyna hałasować przez zużycie koła pasowego. Pisk lub wibracje po włączeniu klimatyzacji nie powinny być ignorowane, ponieważ uszkodzenie może rozszerzyć się na cały kompresor. Sam zakup części to często ponad tysiąc złotych, a robociznę podnosi utrudniony dostęp do podzespołu.

Pod względem ryzyka napraw silniki można zestawić następująco:

Elektronika i elektryka

Wiek samochodu sprawia, że wiele problemów dotyczy nie samej mechaniki, lecz instalacji elektrycznej i sterowników. Najczęściej spotykane są:

• Moduł SAM – może powodować problemy z oświetleniem zewnętrznym i innymi obwodami elektrycznymi.
• Elektryczne wspomaganie kierownicy – przyczyną bywa alternator, zasilanie albo czujnik kąta skrętu.
• Centralny zamek, kluczyk i blokada kierownicy – usterki mogą uniemożliwić uruchomienie auta.
• Elektryczne szyby, lusterka, radio i zestaw wskaźników – zdarzają się zawieszanie, zaniki działania oraz błędne komunikaty.
• Akumulator i rozrusznik – ich słaby stan potrafi wywołać kilka pozornie niezależnych błędów.

Przed wymianą drogiego sterownika trzeba sprawdzić akumulator, ładowanie, masy i wilgoć w instalacji. Moduły znajdujące się w kabinie mogą ucierpieć po zalaniu, dlatego ślady wody pod wykładziną są poważnym sygnałem ostrzegawczym.

Zawieszenie, układ kierowniczy i nadwozie

Przednie zawieszenie z kolumnami McPhersona jest nieskomplikowane, ale sworznie wahaczy i końcówki drążków nie należą do najbardziej trwałych elementów. Z tyłu warto sprawdzić amortyzatory, które mogą tracić szczelność. Przy większym przebiegu zużyciu ulegają także przeguby półosi i elementy kolumny kierowniczej.

Podczas oględzin zwróć uwagę na następujące punkty zawieszenia:

• Luzy na sworzniach wahaczy i końcówkach drążków kierowniczych.
• Stuki podczas przejazdu przez nierówności.
• Wycieki z tylnych amortyzatorów.
• Drgania przy przyspieszaniu, które mogą wskazywać na zużycie przegubów.

Korozja jest szczególnie istotna w samochodach sprzed liftingu, zwłaszcza z lat 2004–2006. Trzeba sprawdzić dolne krawędzie drzwi, maskę, klapę bagażnika, błotniki, progi oraz miejsca pod uszczelkami. Rdza konstrukcyjna i skorodowane elementy mocowania mogą całkowicie zmienić opłacalność zakupu.

Ukryte koszty utrzymania W169

Największy koszt nie zawsze wynika z ceny części. Często decyduje czas potrzebny na ich wymianę. Alternator, sprężarka klimatyzacji, termostat czy niektóre elementy osprzętu silnika są położone w miejscu, do którego trudno się dostać. Warsztat bez doświadczenia z tym modelem może poświęcić na naprawę więcej czasu, a rachunek będzie odpowiednio wyższy.

Nie kupuj najtańszego W169 z założeniem, że kilka usterek usuniesz małym kosztem. Przy aucie za kilka tysięcy złotych pakiet startowy może obejmować serwis silnika, zawieszenia, klimatyzacji i elektryki, a suma szybko zbliży się do wartości samochodu.

Jeżeli silnik trzeba już opuścić, rozsądnie jest połączyć kilka prac: usunąć wycieki, skontrolować pasek osprzętu, oczyścić dolot i EGR w dieslu albo sprawdzić układ zapłonowy w benzynie. Zmniejsza to ryzyko ponownego płacenia za tę samą, czasochłonną operację.

Podobny problem występuje po kolizjach czołowych. Uszkodzenie elementów w ciasnej komorze silnika może wymagać kosztownego demontażu. W starszym egzemplarzu naprawa może przekroczyć jego wartość rynkową i zakończyć się uznaniem szkody całkowitej.

Jaki silnik wybrać?

Najbezpieczniejszym wyborem dla większości kupujących jest benzynowy A170 lub A180 z silnikiem 1.7 o mocy około 116 KM i manualną skrzynią. To rozsądny kompromis między trwałością, osiągami i kosztami obsługi. A150/A160 1.5 również może być trwały, ale jego osiągi są skromne, szczególnie poza miastem.

Benzynowe silniki M 266 mają pośredni wtrysk paliwa, łańcuch rozrządu i prostszą budowę niż diesel. Wersje A200 są mocniejsze, lecz mogą mieć koło dwumasowe, co podnosi koszt naprawy. Odmiana A200 Turbo jest ciekawa pod względem osiągów, ale rzadka i bardziej zależna od stanu turbosprężarki.

Diesel OM 640 nie jest z założenia nieudany. Przy prawidłowym serwisie może przejechać dużo kilometrów, jednak po przebiegu przekraczającym 200 tys. km rośnie ryzyko nagromadzenia kilku drogich napraw. EGR, dolot, wtryskiwacze, turbo, DPF i koło dwumasowe mogą wymagać ingerencji w podobnym okresie.

Dlatego diesla nie polecałbym osobie jeżdżącej głównie po mieście. Niskie zużycie paliwa nie zrekompensuje kosztów osprzętu, zwłaszcza gdy poprzedni właściciel odkładał serwis. Niezależnie od silnika ostrożnie podchodź do przekładni CVT. Jej elektrohydrauliczne sterowanie jest drogie w naprawie, a zakup używanego automatu bez dokładnej diagnostyki wiąże się z dużym ryzykiem.

Co sprawdzić przed zakupem?

Oględziny najlepiej przeprowadzić na zimnym silniku i zakończyć diagnostyką w warsztacie znającym W169. Podczas jazdy próbnej i kontroli auta sprawdź:

• Karoserię – dolne krawędzie drzwi, maskę, klapę, progi, błotniki i miejsca pod uszczelkami.
• Klimatyzację – czy szybko chłodzi, czy sprężarka nie piszczy i nie powoduje silnych wibracji.
• Elektronikę – światła, wspomaganie, szyby, lusterka, centralny zamek, radio, kontrolki i działanie zestawu wskaźników.
• Silnik – rozruch na zimno, nierówną pracę, dymienie, wycieki i utratę mocy.
• Zawieszenie – stuki, luzy, stan sworzni, końcówek drążków i tylnych amortyzatorów.
• Skrzynię biegów – trudności z wyborem pierwszego biegu w manualu oraz szarpanie i błędy w CVT.

W przypadku diesla poproś o sprawdzenie EGR, dolotu, korekt wtryskiwaczy, filtra DPF, turbiny i dwumasy. Jeśli sprzedający tłumaczy niesprawną klimatyzację słowami „wystarczy nabić”, potraktuj to jako powód do dokładnej diagnostyki, a nie jako pewną diagnozę.

W169 może być bardzo dobrym autem pod warunkiem zakupu zadbanego egzemplarza i utrzymywania go w specjalistycznym warsztacie. Tani samochód z korozją, dieslem po dużym przebiegu i niesprawną elektroniką zwykle nie jest okazją, lecz odłożonym rachunkiem za kilka napraw.